وقتی دنیا در نگاه تو به ایستگاه آخر می رسد
من از پشت قاب سکوتم
تو را فریاد می زنم
تو را که نیمه وجود منی
من به ابرهای باران زده
اقیانوس لبخندت را هدیه می دهم
و در ساحل د.ریت
انتظارت را نقاشی می کنم
حتی فاصله ها هم نمی تواند
از نور جشمانم عبور کنند
نوشته مادرت از کتابش لحظه های دلتنگی


